«Παιδιόθεν καί εξ απαλών ονύχων,ού μην αλλά καί πατρόθεν καί από πάππου καί των άλλων προγόνων,την Αλβανίαν εμάθομεν να θεωρούμε επαρχία ελληνικήν...τούς δε Αλβανούς Έλληνας γνησιωτάτους καί ελληνικωτάτους»(Λουκάς Μπέλλος)
«Η διαίρεσις ημών Αλβανών καί Ελλήνων διευκολύνει το κράτος άλλων.Μίαν ημέραν εξυπνήσαντες,θα ίδωμεν αίφνης ότι απωλέσθημεν,νομίσαντες ότι αναγεννώμεθα»(εφημερίς «Νεολόγος» αριθ.φ.617,Κων/πολη 1870)
«Ελλάς άνευ Αλβανίας καί Αλβανία άνευ Ελλάδος ουδέν γενναίον δύνανται να επιτελέσωσιν εν τη Χερσονήσω τού Αίμου»(Νεοκλής Καζάζης)
«...Οί Έλληνες είνε Αλβανοί καί οί Αλβανοί είνε Έλληνες»(Βλάσης Γαβριηλίδης,ιδρυτής καί διευθυντής της εφημερίδος «Ακρόπολις»,1883)
«Όπου υπήρχον Αλβανοί άποικοι,έμειναν καί ζώσι σήμερον άθικτοι,αμόλυντοι,αδελφοί Έλληνες πάντες,υπερήφανοι διά τούτο..»(Αντώνιος Δ.Κεραμόπουλος)
«Ευγνωμοσύνης καθήκον,πολιτισμού υποχρέωσις ήτο,οί νεώτεροι Έλληνες ελευθερωθέντες τού τυρρανικού ζυγού καί ανεξάρτητον έθνος αποτελέσαντες να στρέψωσιν το βλέμμα των περί τα περί εαυτούς ομογενή φύλα καί τον εκπολιτισμόν τούτων,αν όχι την απελευθέρωσιν,μία των κυρίων ενασχολιών των να έχωσιν.Εκείνο δε, πέριξ τού οποίου πάσα μέριμνα Κυβερνητική καί ιδιωτική έπρεπε να περιστραφεί,είναι η Αλβανία,ο ιπποτικός εκείνος τόπος όστις διά των ανδρείων τέκνων του,τα μάλα συνετέλεσεν είς την απελευθέρωσιν τού τμήματος τούτου της Ελλάδος..»(Κων/νος Χ.Βάμβας)
«Επί των οροπεδίων της Αλβανίας απαντώνται πλείστοι νομάδες καί ποιμένες λαοί,παρ' οίς ανευρίσκονται Ομηρικά έθη καί ήθη καί έθιμα.Εν τη Αλβανία πολλαί σκηναί της Ιλιάδος καί της Οδυσσείας αλλά καί της Αινειάδος διαδραματίζονται πολλά ολίγον αυταίς παραλάσσουσαι»(ελληνική εφημερίς της Ρουμανίας «Δεκέβαλος» 1874,αρ.2 καί 7)

Ναί! είμαι η βάρβαρος Αλβανία (Ιλλυρία)

Πέμπτη, 27 Ιανουαρίου 2011

Καλέντζι

Κούντουρα Αττικής

Το 1388 όταν η Αττική περιήλθε στον Φλωρεντινό οίκο των Ατζαγιόλι, η Ελευσίνα εξακολουθεί να είναι ακατοίκητη.
Την ίδια ακριβώς εποχή οι Αλβανοί ολοκλήρωναν τη διείσδυσή τους στην Ελλάδα, ως το 1333 που δήλωσαν υποταγή στον Βυζαντινό αυτοκράτορα. Νέες αλβανικές ομάδες εγκαταστάθηκαν γύρω στα μέσα του 14ου αι. και τις αρχές του 15ου αιώνα . Αυτοί με τους λίγους ντόπιους, λόγω των επιδρομών, αποσύρονται στα ενδότερα, στα ΚΟΥΝΤΟΥΡΑ, διαλέγουν τη γη όπου ζουν για αιώνες την γεωργική και ποιμενική τους ζωή. Οι Κουντουριώτες Αρβανίτες μόνο προς το τέλος της Τουρκοκρατίας θα κινηθούν προς τη Μάνδρα, τη Μαγούλα και την Ελευσίνα, αφομοιωμένοι πια με τους άλλους κατοίκους της Αττικής.
Το 1458 η Αττική καταλαμβάνεται από τους Τούρκους οριστικά. Τον ίδιο χρόνο δίνονται τα πρώτα προνόμια στους κατοίκους της περιοχής, δημιουργείται ο καζάς ( περιφέρεια) των Αθηνών που περιλαμβάνει την περιοχή της Ελευσίνας αλλά από την Ελευσίνα ως το Μάζι και την Περαχώρα.
Με διαταγή του 1680 οι Τούρκοι ανανεώνουν τους τίτλους ιδιοκτησίας των Κουντουριωτών και έτσι αυτοί συνεχίζουν να μένουν στην περιοχή.
Η παγίωση της Τούρκικης κυριαρχίας, κυρίως όμως ο περιορισμός των πειρατών, άνοιξαν το δρόμο στους Κουντουριώτες προς τη θαλάσσια περιοχή.
Το 18ο αι. ο πληθυσμός έμεινε σταθερός, παρά την κάποια κίνηση που αναπτύσσει το λιμάνι της Ελευσίνας. Το 1798 αναφέρεται ότι ο πληθυσμός φθάνει τους 200. ( Olivier). Οι γύρω περιοχές όμως παρουσιάζουν όψη κωμοπόλεων: Το Μάζι είχε 30 σπίτια, τα Κούντουρα 300 σπίτια, τα Βίλια 150.
Το 1815 ο Pouqueville αναφέρει ότι βρήκε στην Ελευσίνα σαράντα οικογένειες, που καλλιεργούσαν την πεδιάδα και στο λιμάνι έφθαναν μικρά πλοία για να φορτώσουν ελιές, ρετσίνι, κρασί και λίγο στάρι. Ένα χάνι, ένα τελωνείο και λίγα μαγαζιά ήταν τα μόνα οικήματα. Στα Κούντουρα ζούσαν 300 οικογένειες, με 2100 κατοίκους συνολικά, από τους οποίους οι 730 αρματωμένοι.

Οικισμοί της Πάρνηθας

Τα περισσότερα χωριά γύρω από την Πάρνηθα δημιουργήθηκαν μετά την εγκατάσταση Αρβανιτών στην περιοχή από τα τέλη του 14ου αιώνα, όταν η περιοχή της Αττικοβοιωτίας, βρισκόταν υπό την διοίκηση της Καταλανικής εταιρίας, μέχρι τα μισά του 15ου αιώνα, την περίοδο της κατάλυσης των Φράγκικων κρατιδίων της Ελλάδας από τους Τούρκους. Τέτοια είναι, όπως το μαρτυρούν και οι ονομασίες, τους το Κακοσάλεσι (Αυλώνα), το Καπανδρίτι,τα Κιούρκα (Αφίδνες),το Μενίδι (Αχαρνές),η Χασιά (Φυλή), τα Δερβενοχώρια, η Μαλακάσα κλπ. Επίσης οι οικισμοί που ερήμωσαν στην συνέχεια όπως το Κατσιμίδι και το παλιό Λιόπεσι στην περιοχή του Τατοΐου είχαν αρβανίτικη προέλευση. Κατά την περίοδο που κυριαρχούσαν πληθυσμιακά οι Αρβανίτες στην περιοχή ακόμα και η Πάρνηθα είχε αποκτήσει αρβανίτικη ονομασία, και λεγόταν Οζιά. Τα χωριά της Πάρνηθας που δεν είναι αποτέλεσμα εγκατάστασης αρβανιτών είναι οι νεότεροι οικισμοί της Πάρνηθας, όπως το Κρυονέρι (δημιουργήθηκε από Μικρασιάτες πρόσφυγες), οι Θρακομακεδόνες και η Βαρυμπόμπη (οι οποίοι δημιουργήθηκαν από οικοδομικούς συνεταιρισμούς στα μέσα του 20ου αιώνα).[1]
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%AC%CF%81%CE%BD%CE%B7%CE%B8%CE%B1

Κινέτα Αττικής

Η Κινέτα είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Δυτικής Αττικής που βρίσκεται κατά μήκος της Εθνικής οδού Αθηνών-Κορίνθου, 56 χιλιόμετρα δυτικά της Αθήνας. Είναι χτισμένη στις ακτές του Σαρωνικού, λίγο δυτικότερα της Κακίας Σκάλας (Σκυρωνίδες Πέτρες), κάτω από τα Γεράνεια Όρη. Η Κινέτα διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες παραλίες του βόρειου Σαρωνικού, κάτι που την έκανε δημοφιλή τόπο παραθερισμού των κατοίκων της Αττικής, ήδη από την δεκαετία του 1960. Μετά την δεκαετία του 1980 άρχισε να αποκτάει μόνιμους κατοίκους που αυξήθηκαν ακόμα περισσότερο τις επόμενες δεκαετίες. Η Κινέτα ανήκει στον δήμο Μεγαρέων και ο πληθυσμός της είναι 1.972 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001[1]
Η Κινέτα αναφέρεται σε βιβλίο του 1833 ως μικρό χωρίο, με Αρβανίτικο πληθυσμό.[2] Η ονομασία της θεωρείται πως προέρχεται από το Αλβανικό kënetë που σημαίνει βάλτος και οφείλεται στους μικρούς βάλτους που σχηματίζονταν στο παρελθόν στην περιοχή κοντά στην παραλία.


http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B9%CE%BD%CE%AD%CF%84%CE%B1_%CE%91%CF%84%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82

Κουβαράς

Βαρνάβας(Αττική)

Μπογιάτι ή Μπουγιάτι


Το όνομα Μπογιάτι ή Μπουγιάτι συναντάται συχνά ως τοπωνύμιο σε περιοχές οπού εγκαταστάθηκαν αλβανόφωνοι πληθυσμοί κατά το παρελθόν.
Με το όνομά αυτό αναφέρονταν κατά το παρελθόν οι οικισμοί:

Καπανδρίτι


Το Καπανδρίτι είναι χωριό της ανατολικής Αττικής. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 340 μέτρων στις ανατολικές απολήξεις της Πάρνηθας. Αποτελεί έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Η κοινότητα Καπανδριτίου έχει συνολική έκταση 38 Km2 και συνορεύει με τις κοινότητεςΠολυδενδρίουΒαρνάβαΚαλάμου και με τον δήμο Μαραθώνα. Ο πληθυσμός του Καπανδριτιου είναι 2.937 κάτοικοι.
Το Καπανδρίτι, όπως δείχνει και το όνομά του, δημιουργήθηκε από Αρβανίτες εποίκους περίπου τον 14ο ή 15ο αιώνα, την περίοδο που εγκαταστάθηκαν Αρβανίτες στις περισσότερες περιοχές της Αττικής[1].
Με την εφαρμογή της πρώτης διοικητικής διαίρεσης το Καπανδρίτι εντάχθηκε στον διευρυμένο δήμο Μαραθώνα στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 1912. Με την εφαρμογή της τότε διοικητικής διαίρεσης το Καπανδρίτι ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας Καπανδριτίου η οποία αρχικά συμπεριέλαβε στα όριά της, εκτός από το Καπανδρίτι, τους οικισμούς Μάζι (Πολυδένδρι), Βελλιατζίκι (Μικροχώρι) και Σπατατζίκι (Πευκόφυτο).[2] Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι τα τέλη του 2010 ενώ από την 1η Ιανουαρίου 2011 αποτελεί μέρος του νέου διευρυμένου δήμου Ωρωπού.

Λιόπεσι


Το όνομα Λιόπεσι, με αρβανίτικη προέλευση, αποτελεί παλαιότερη ονομασία των παρακάτω οικισμών:
αλλά και:

ΤΑΝΑΓΡΑ (Τοπωνύμια)

ΤΟΠΩΝΥΜΙΑ

Τα τοπωνύμια των περιοχών της ΤΑΝΑΓΡΑΣ σήμερα μαρτυρούν πολλά και κυρίως την Αρβανίτικη καταγωγή των και αυτό γιατί οι ονομασίες των τοπωνυμίων, είναι αρβανίτικες και καταλήγουν στην χαρακτηριστική κατάληξη ΕΖΑ. Δεν θα θέλαμε όμως να πούμε ότι και πριν την κάθοδο των Αρβανιτών δεν υπήρχε οικισμός στον χώρο που σήμερα ευρίσκεται η ΤΑΝΑΓΡΑ. Αυτό το μαρτυρούν το κάστρο ο Μυκηναϊκός πολιτισμός της αρχαίας Τανάγρας ο οποίος βρέθηκε 200μ. μακριά από το χωριό και εκεί βρέθηκαν οι Μυκηναϊκές λάρνακες του 15ου – 13ου αιώνα π.Χ. οι οποίες σήμερα στολίζουν το μουσείο των Θηβών.
σημερινό χωριό Τανάγρα φαίνεται ότι ιδρύθηκε και κατοικήθηκε στα μεσαιωνικά χρόνια, περίπου το 1450, όπως πολλά χωριά γύρω από αυτό.
Η πρώτη ονομασία του χωριού ήταν Μπάρτσι – Τόντορ, και μάλλον ήταν το όνομα του ιδρυτή του χωριού. Με την πάροδο των χρόνων το χωριό Τανάγρα πήρε τις ονομασίες, Βράτσι, Μπράτσι και Τανάγρα. Για τις ρίζες των κατοίκων μπορούμε να πούμε ότι άλλοι κάτοικοι ήσαν μόνιμοι κάτοικοι στο χωριό από την γέννηση του και άλλοι ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στο χωριό μετά την επανάσταση του 1821 κυρίως από τα Δερβενοχώρια.
Στην εικοσαετία 1830 – 1850 έχουμε μεταφορά πληθυσμού. Η Ελλάδα έχει πλέον ελευθερωθεί και οι σκλαβωμένοι Έλληνες προσπαθούν να εγκατασταθούν στην ελεύθερη Ελλάδα.
Τοπωνύμια : Καλό Πηγάδι, Καλιμπάκι, Δόνεζα (ήταν περιοχή στο βουνό Κηρύκειο. Από το μέρος αυτό ερχόντουσαν τα νερά χειμώνα και καλοκαίρι επειδή έβρεχε πάρα πολύ. Τα νερά της Δόνεζας περνούσαν στο ξεροπήγαδο, στην πλαγιά του απαγορευμένου και στα ακριανά σπίτια του χωριού και χυνόντουσαν στον κάμπο προς την Αγία Σωτήρα), Πορί (ήταν περιοχή που είχε πόρο), Λεκάνια (είχε λεκάνες και έπιναν τα ζώα νερό),Λακακούκια (κόκκινη πεδιάδα), Φλόκα και Φίζι (ήταν τα ονόματα μικρών οικισμών στην περιοχή μονοβίγκλα),Αντλιοστάσιο, Γκράβα. Τσιούμπα (είχε ένα μικρό λόφο), Λιούκο (ΛΙΟΥΚΓ = κουτάλι), Ριζό, Καλίζα, Πηγάδι Ανυφαντή, Αραπόρεμα (Πρόι Αράπιτ = ρέμα του αράπη), Γκριμάδα (αναφέρεται στην αρχαία Τανάγρα επειδή την βρήκαν οι αρβανίτες γκρεμισμένη), Πύργος (η περιοχή λέγετε έτσι γιατί υπήρχε αλλά υπάρχει μέχρι και σήμερα ακόμα ο Πύργος που σύμφωνα με το σύστημα φρυκτωρία, μετέφεραν τα μηνύματα που ήθελαν από τον ένα πύργο στον άλλο και έφταναν στον προορισμό τους), Αγ. Πολύκαρπος, Βρύση, Αγ. Παρασκευή, Αγ. Τριάδα, Αγ. Ιωάννης, Προφήτης Ηλίας, Μαντρί Δριχούτη, Μαντρί Μπελεγράτη, Κάστρο, Αγ. Σωτήρα, Δενδρο( είχε μια μεγάλη βελανιδιά), Μπαλή (Μπάλ=μέτωπο), Λάρι (παραπόταμος που τα νερά του έπεφταν στον Ασωπό ποταμό)Τρέπια, Βαθρακάς (είχε βάλτο με πολλά βατράχια), Κοκκινόβραχος, Κοκκινιά (είχε κόκκινα χώματα), Οξυά,Μαντρί του Μωραϊτη, Παλιοκατούντι (παλιό χωριό Καπανδρίτι), Μπρετ – Μπρετίστα (το μπρέτ είναι ο θάμνος που το ονομάζουμε φιλίκι Περιοχή στο Κηρύκειο), Μονοβίγκλα (βίγκλα είναι το παρατηρητήριο), Μπίεζα,Λιοφάτεζα (η λιοφάτα είναι δενδρο), Κάπεζα (υπήρχε ένας τσοπάνος που φύλαγε πρόβατα και φορούσε μια κάπα, άλλη μια εκδοχή είναι ότι τα δενδρα του Κηρυκείου ενωνόντουσαν με τα δένδρα της Κάπεζας που ήταν πάρα πολυ μεγάλα και δημιουργούσαν μια κάπα), Κοφίντεζα (προέρχεται από το επάγγελμα του κοφηνά ή από τα καλάμια που έφτιαχναν τα κοφήνια), Μπλιέντεζα (είναι από τη λέξη μπλιετ = μελίσσια), Μαλιβάλεζα (μάλι-βάλ = βουνό του χορού), Κεραμιδέζα (περιοχή που είχε κεραμίδια), Λέδεζα (λιέδ = τείχος) Λακαντρεϊτα (ίσια πεδιάδα), Βένιζα(περιοχή που είχε βένια = κέδρα), Σπέλα (σπηλιά), Σουριά (σουρ = άμμος ποταμίσσα), Κοκάλι (περιοχή στην αρχαία Τανάγρα που ονομάστηκε από τα πολλά πτώματα που έμειναν στο χώρο αυτό από τις μάχες που έγιναν το 457 Π.Χ και 456 Π.Χ. μεταξύ των Ταναγραίων, Σπαρτιατών Αθηναίων και Θηβαίων). Πρό’ι’-Μάτσιας (περιοχή στη Βένιζα που υπήρχαν γάτες και μάλιστα μαύρες).
Τ
_________
ο σημερινό χωριό Τανάγρα φαίνεται ότι ιδρύθηκε και κατοικήθηκε στα μεσαιωνικά χρόνια, περίπου το 1450, όπως πολλά χωριά γύρω από αυτό.
Η πρώτη ονομασία του χωριού ήταν Μπάρτσι – Τόντορ, και μάλλον ήταν το όνομα του ιδρυτή του χωριού. Με την πάροδο των χρόνων το χωριό Τανάγρα πήρε τις ονομασίες, Βράτσι, Μπράτσι και Τανάγρα. Για τις ρίζες των κατοίκων μπορούμε να πούμε ότι άλλοι κάτοικοι ήσαν μόνιμοι κάτοικοι στο χωριό από την γέννηση του και άλλοι ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στο χωριό μετά την επανάσταση του 1821 κυρίως από τα Δερβενοχώρια.
Στην εικοσαετία 1830 – 1850 έχουμε μεταφορά πληθυσμού. Η Ελλάδα έχει πλέον ελευθερωθεί και οι σκλαβωμένοι Έλληνες προσπαθούν να εγκατασταθούν στην ελεύθερη Ελλάδα.

Η αρχική σφραγίδα του δήμου ήταν κυκλική χωρίς έμβλημα. Το εικονιζόμενο έμβλημα καθορίστηκε με το ΒΔ της 11ης Οκτωβρίου 1870 Φ.Ε.Κ. 43/σελίδα 340. Στο μέσον η σφραγίδα της Τανάγρας είχε μία γυναίκα η οποία γύρω από το κεφάλι της έδενε μια ωραία ταινία. Στην περίμετρο της σφραγίδας ήταν γραμμένες οι λέξεις ΔΗΜΟΣ ΤΑΝΑΓΡΑΣ.
Το χωριό Μπράτσι που υπαγόταν στον Δήμο Τανάγρας έγινε κοινότητα με το ΒΔ της 31/8/1912 Φ.Ε.Κ. Α262/1912. Το 1912 καταργήθηκαν οι δήμοι στην Ελλάδα και κάθε κοινότητα μπορούσε να εκλέξει τους δικούς της κοινοτικούς άρχοντες.
Έτσι λοιπόν στις εκλογές που έγιναν στη Τανάγρα τον Απρίλιο του 1914 εκλέχθηκαν μετά την διαδικασία των εκλογών τα εξής άτομα
  1. ΙΩΑΝΝΗΣ Λ. ΙΩΑΝΝΟΥ
  2. ΣΩΤΗΡΙΟΣ Π. ΜΠΕΛΕΓΡΑΤΗΣ
  3. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΩΝ. ΜΗΤΣΗΣ
  4. ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΝΟΥΣΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ
  5. ΓΕΩΡΓΙΟΣ Δ. ΓΚΙΟΚΑΣ
  6. ΣΠΥΡΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ
  7. ΑΝΤΩΝΙΟΣ Δ. ΦΩΤΣΗΣ
  8. ΑΝΤΩΝΙΟΣ Π. ΜΠΕΛΕΓΡΑΤΗΣ
  9. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΩΝ. ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ
  10. ΠΕΡΙΚΛΗΣ Χ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Πρόεδροι που διατέλεσαν στη κοινότητα Τανάγρας από την ίδρυση του χωριού μέχρι σήμερα ήσαν οι εξής:
  1. ΜΠΕΛΕΓΡΑΤΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ
  2. ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
  3. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
  4. ΑΘΑΝΑΣΑΚΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ
  5. ΜΗΤΣΗΣ ΛΑΖΑΡΟΣ
  6. ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
  7. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ
  8. ΜΠΕΛΕΓΡΑΤΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ
  9. ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ
  10. ΜΠΕΛΕΓΡΑΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
  11. ΜΠΕΛΕΓΡΑΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
  12. ΜΠΕΛΕΓΡΑΤΗΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ
  13. ΜΗΤΣΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ
  14. ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
  15. ΜΠΕΛΕΓΡΑΤΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
  16. ΜΗΤΣΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του ΑΝΤΩΝΙΟΥ.
  17. ΜΠΕΛΕΓΡΑΤΗΣ ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ του ΣΩΚΡΑΤΗ
  18. ΦΩΤΣΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ
  19. ΜΠΕΛΕΓΡΑΤΗΣ ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ


    Διαδικτυακές Πύλες - Δήμος Τανάγρας - Αξιοθέατα

    Στην περιοχή υπάρχει η Αρχαία Τανάγρα με ιστορία εφάμιλλης σημασίας με άλλων μεγάλων πόλεων της αρχαιότητας [Αθήνα, Θήβα κ.τ.λ.] Στην περιοχή έχουν γίνει ...
    www.tanagra.gov.gr/index.php?... - Προσωρινά αποθηκευμένη

Προφήτης Ηλίας κατά… Απόλλωνα

Ρασοφόροι «βεβηλώνουν» αρχαίο ναό

ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΤΗΣ ΚΑΛΑΜΙΩΤΙΣΣΑΣ: ΟΙ ΜΟΝΑΧΟΙ ΧΤΙΖΟΥΝ ΠΑΝΩ ΣΕ ΑΡΧΑΙΑ

Επαναλαμβάνεται η επίμαχη σκηνή του ντοκιμαντέρ του Κώστα Γαβρά για το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης που ψαλιδίστηκε με παρέμβαση της Ιεράς Συνόδου επειδή απεικόνιζε ρασοφόρους χριστιανούς να σκαρφαλώνουν στις μετόπες του Παρθενώνα και να καταστρέφουν τα φειδιακά ανάγλυφα.
Με αρχαίους κίονες διακόσμησαν την είσοδο στο μοναστήρι τους οι καλόγεροι, ενώ τώρα πλακοστρώνουν ένα κομμάτι του αρχαιολογικού χώρου Σήμερα το έγκλημα διαπράττεται στο μοναστήρι της Καλαμιώτισσας στην Ανάφη, όπου οι μοναχοί επεμβαίνουν σε αρχαίο ιερό του Απόλλωνα Αιγλήτη, προκειμένου να χτίσουν μάντρες, πλακόστρωτα και παρεκκλήσια… Τώρα οι καλόγεροι χτίζουν με ταχείς ρυθμούς ένα πλακόστρωτο, σε πλάτωμα δίπλα στο μοναστήρι, και αρχαιολογικό χώρο …ενώ ο κοινοτάρχης Ανάφης Ιάκωβος Ρούσος νίπτει τας χείρας του…
Η μονή του Προφήτη Ηλία Θήρας στην Ανάφη είναι γνωστή για τις ιδιότυπες δραστηριότητές της. Την άνοιξη του 2007 εκμίσθωσε έκταση 3.400 στρεμμάτων από το σύνολο της μοναστικής περιουσίας στην Ανάφη, η οποία περιλαμβάνει τον λόφο με ιερό του Απόλλωνα και άλλα αρχαία μνημεία, στον κ. Γρηγόριο Μαυρουδή, επικεφαλής ομίλου εταιρειών που έχουν την έδρα τους στη Λευκωσία της Κύπρου (ετήσιο μίσθωμα 20.000 ευρώ).
Σε διένεξη βρίσκεται η Αρχαιολογική Υπηρεσία με τον ηγούμενο της μονής Προφήτη Ηλία Θήρας. Διαρκή σύγκρουση προκαλούν οι προτάσεις της μονής, οι οποίες αφορούν διάφορες διαμορφώσεις και «ευπρεπισμούς» χωρίς την άδεια της Υπηρεσίας και με κινδύνους για τα μνημεία. Στην κατηγορία των μνημείων, μάλιστα, δεν ανήκει μόνον ο ναός του Απόλλωνα Αιγλήτη, αλλά και τα κτίσματα του μετοχιού, που ιδρύθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα.
«Επισκέφθηκα τον ναό του Απόλλωνα, γιατί το μοναστήρι είναι καθισμένο πάνω στον μεγάλο περίβολο του αρχαίου ιερού», μας είπε η φιλόλογος Αρετή Πότσιου που μας κατήγγειλε το γεγονός και διευκρίνισε:
«Μέσα στον περίβολό του, εκτός από την εκκλησία, υπάρχουν κτίσματα που έχουν συμπληρωθεί με παντός είδους προκτίσματα. Είχα δει εκεί πριν από χρόνια μικρό όρθιο αρχαίο κτίσμα (ναός Απόλλωνα Αιγλήτη;). Χρησίμευε τότε σαν αποθήκη για μπάζα, μέλισσες και κοτούλες τριγύριζαν στον χώρο, γενικά είχε αλλάξει χρήση.Την εκκλησία και τον αρχαιολογικό χώρο συντηρούσε στοιχειωδώς μια οικογένεια βοσκών. Τώρα το μοναστήρι φιλοξενεί δύο καλόγριες. Η πόρτα του χώρου ανοίγει 11-1 το πρωί και 6-8 το απόγευμα. Πινακίδα σήμανσης για τον αρχαιολογικό χώρο δεν υπάρχει.
Αδιάψευστος μάρτυρας, λέει η κ. Πότσιου, είναι ο μεγάλος αρχαίος περίβολος και τα κτίσματα, με τα μύρια προκτίσματα πάνω στο σώμα του αρχαίου αρχιτεκτονικού συμπλέγματος, καθώς και τα διάσπαρτα αρχιτεκτονικά μέλη του στην ευρύτερη περιοχή, λίθοι, κιονόκρανα, σπόνδυλοι κιόνων κ.ο.κ., πολλά από τα οποία έχουν μετατραπεί σε χαμηλούς περιβόλους, πεζούλια, εισόδους, κατώφλια. Σε διπλανό λοφίσκο, αρχαίοι λίθοι έχουν χρησιμοποιηθεί σε ένα πρόσφατο κτισμένο εκκλησάκι».


ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ

Η Αρβανιτιά στο Μοριά

Η Ερμιονίδα ανά τούς αιώνες

Η Ερμιονίδα ανά τούς αιώνες
http://openarchives.gr/view/412853

Τα αρβανίτικα τραγούδια της Ερμιονίδας

Τα αρβανίτικα τραγούδια της Ερμιονίδας
http://invenio.lib.auth.gr/record/1887

ΜΠΕΣΑ

ΜΠΕΣΑ
Βλέπε τεύχη από το περιοδικό «ΜΠΕΣΑ»

Άρβανον

Άρβανον
Βλέπε τεύχη από το περιοδικό «Άρβανον»

Περί Αλβανίας καί Αλβανών

Περί Αλβανίας καί Αλβανών
«Σύντομος Ιστορική Μελέτη περί Αλβανίας καί Αλβανών» 1877,υπό Κ.Χ.Βάμβα

Στοιχεία Προϊστορίας

Β'Συμπόσιο Ιστορίας-Λαογραφίας

Β'Συμπόσιο Ιστορίας-Λαογραφίας
Β'Συμπόσιο Ιστορίας-Λαογραφίας Βόρειας-Δυτικής Αττικής(1992)

Arbërës-Arbanas

Μπεκτασήδες

Μπεκτασήδες
Βλέπε γιά Αλήπασα-Ρήγα Φεραίο

Αρβανίτες καί Αλβανοί μετανάστες

Αρβανίτες καί Αλβανοί μετανάστες
«Αρβανίτες καί Αλβανοί Μετανάστες:Διαπραγμάτευση της Συλλογικής Ταυτότητας σε μιά αγροτική κοινότητα τού Νομού Αργολίδας» της Αγγελικής Αθανασοπούλου.

Ήπειρος-Ιλλυρίς

Άνδρος κι Αρβανίτες

Άνδρος κι Αρβανίτες
http://www.ekene.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=9&Itemid=7

Arnaoutes

Arnauten-Albanesen-Skipetaren-Arbanitai

Lidhja

Lidhja
το περιοδικό των Αρμπερέσηδων της Κ.Ιταλίας,όπου επιμελείται ο ιερέας Αντόνιο Μπελούσι,http://www.arbitalia.it/,http://www.bibliotecabellusci.com/index_file/lidhja/Lidhja56.pdf

Ομοσπονδία Ελλάδας καί Αλβανίας

Ομοσπονδία Ελλάδας καί Αλβανίας
Ιωάννης Μπαλάσκας:Ομοσπονδία Ελλάδας-Αλβανίας,σλαυική επιβουλή είς βάρος τού Ελληνισμού

Σούλι καί Σουλιώτες

Η ζωή των Αρβανιτών

Αρβανίτικο Μοιρολόϊ

Οί Αρβανίτες της Αττικής

Η συμβολή των Αρβανιτών

Μήτρος-Τρούκης

Αρβανίτικα θέματα

Arbanasi

Γάμος καί Γαμήλια Σύμβολα

Λεξικό Κων/νου Χριστοφορίδη

Λεξικό Κων/νου Χριστοφορίδη
Λεξικόν της Αλβανικής Γλώσσης υπό Κωνσταντίνου Χριστοφορίδου

Κανούν-Kanun

ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ

ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ
Κ.Μπίρη:«Αρβανίτες,οί Δωριείς τού νεωτέρου Ελληνισμού»

Ο Νόμος τού Αίματος-ΜΠΕΣΑ

Ο Νόμος τού Αίματος-ΜΠΕΣΑ
http://ellines-albanoi.blogspot.com/2010/04/t.html

Τhe Highland Lute

Τhe Highland Lute
The Albanian national epic

Αρβανίτες καί Έλληνες

Η Ελληνο-Αλβανική Συμμαχία τού 1821

Η Ελληνο-Αλβανική Συμμαχία τού 1821
Grec et Arnaute Ethnographique des peuples de la Russie 1862 (Pauli Gustav Theodore Hristianovich) , http://skif-tag.livejournal.com/682663.html , http://fotki.yandex.ru/users/humus777/album/284616 , http://old.rgo.ru/2011/01/drugogo-roda-lyudi-arnauty/

«Η εικόνα της Αλβανίας καί των Αλβανών στην Ελλάδα τού 19ου αιώνα» τού Ν.Γκίκα

Η μάχη στη Σελλασία

Η μάχη στη Σελλασία
Funerary mask with helmet Gold funerary mask with bronze 'Illyrian' helmet from the cemetery of Sindos, circa 520 BC, Thessaloniki, Archaeological Museum,http://www.macedonian-heritage.gr/HellenicMacedonia/en/img_B1217a.html

Δελτίον της ιστορικής και εθνολογικής εταιρείας της Ελλάδος| Τόμος 5

Δελτίον της ιστορικής και εθνολογικής εταιρείας της Ελλάδος| Τόμος 5
Κορυτσά,Πελασγοί καί Ιλλυριοί,Γκέγκες καί Δωριείς,Μακεδονία καί Ιλλυρο-Πελασγοί, Πελασγικές Θεότητες κτλπ.

Αλβανοί,αποσπάσματα από «Ιστορία τού Ελληνικού Έθνους»

Kαρυστία

Έλληνες καί Αλβανοί της Κάτω Ιταλίας

ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ

ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ
ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ-ΑΡΒΑΝΟΝ

ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΑΛΒΑΝΟΙ

Journals of a landscape painter in Albania (1851)

Αρβανίτες μουσουλμάνοι

Arnaut Smoking

Κρούγια-Γκεκαριά(1848)

Κoσσυφοπέδιο-Prizren(1943)

Θεσσαλονίκη-Salonika

Албанец. 1829

Albanians Mercenaries

The Spartan touch:albanian women who help their fighting men

«Οί Αλβανοί χορεύοντες»(Θεόφιλος)

Albanian Guard

Prayer in the Desert - Albanian warior

Les Danseurs Albanais

Tanz der Arnauten

Tanz der Arnauten
1856,Jean-Léon Gérôme , http://karl-may-wiki.de/index.php/Arnauten

Danse Albanaise

Albanian Duel

«Turkish»Albanian in dancing

Tanzende Albanesen

Mirdita-Γκεκαριά

Albania

Μirdita

Μirdita
Mountain Defences in Albania, Miridites and Albanians building Stone Batteries. Illustration for The Illustrated London News, 16 October 1880.

Mirditë

Mirditë
The Photo Collection of Erich von Luckwald,1936-41

Dibër (Gegëria)

Dibër (Gegëria)
1909,by Manakia Brothers

Gegëria

Gegëria

Royal Albanian Gendarmerie

Δυρράχιο-Durrës

Durazzo-Durrës

Durrës-Δυρράχιο(1848)

Durrës-Δυρράχιο(1848)
Edward Lear. http://oasis.lib.harvard.edu/oasis/deliver/~hou01475

Durrës

Durrës
William of Wied, Isa Boletini, Duncan Heaton-Armstrong and Colonel Thomson, Durrës, Albania - 1914

Durrës-Δυρράχιο

Kolonjë

Kolonje

Αυλώνας-Vlorë(Λιαπουριά-Labëria)

Berat-Μπεράτι

Berat-Μπεράτι
Edward Lear 1848 , http://oasis.lib.harvard.edu/oasis/deliver/~hou01475

Albanian wedding rejoicings

Gegëria

An old Albanian warrior(Greece)

Albanska ustaja

Labëria-Ducati(Vlorë-Αυλώνας)

Labëria-Ducati(Vlorë-Αυλώνας)
Εdward Lear 1848

Trajas-Vlorë(1848)

Vlorë-Valona-Aυλώνα(Albania)

Vlorë-Valona-Aυλώνα(Albania)
The large Earthquake in Valona Albania 12.10.1851.Jan Kozak, Vladimir Cermak.

Albanians firing at Turks in Istib

Albanians firing at Turks in Istib
Mάλλον θα εννοεί το γνωστό Ιστίμπεη.Albanians firing at Turks in Istib, in the Balkans. Illustration from French newspaper Le Petit Parisien. April 28, 1901

Achrida-Skopjë(1848)

Achrida-Skopjë(1848)
Edward Lear. http://oasis.lib.harvard.edu/oasis/deliver/~hou01475

King Zog of Albania

King Zog of Albania
http://www.ebay.com/itm/King-Zog-of-Albania-w-sisters-in-traditional-native-costomes-1938-vintage-photo-/121387128131?pt=Art_Photo_Images&hash=item1c433c9543 , http://ellines-albanoi.blogspot.gr/2012/06/blog-post_9784.html

grecian and albanian costumes

Zwei bewaffnete Arnauten in Tracht

Zwei bewaffnete Arnauten in Tracht
Gegëria

The New King and Queen of Albania

Pogradec

Albanians

A Prayer for Revenge

Albanians

A Rebel Chief from Albania

A Rebel Chief from Albania
THE SUN(1906)

Albanese mercenaries in a coffeeshop

Albanese mercenaries in a coffeeshop
A painting by Albert Franke

Tomb of Skanderbeg at Alessio(Lezhë)

Alessio-Lezhë (Gegëria)

Albanians at the tomb of Scanderbeg(Lezhë)

High Albania

Tosks with Ghegs

Tosks with Ghegs
Oldest and Quaintest of Balkan Peoples By M. Edith Durham

Albania

Albania
1939

A Game of Chess(Gegëria)

A Game of Chess(Gegëria)
ALBERT JOSEPH FRANKE (German,1860-1924) , https://www.artrenewal.org/pages/artwork.php?artworkid=38058&size=large , http://www.liveauctioneers.com/item/11365716_attributed-to-albert-joseph-franke-german-1860 , http://www.masterart.com/Albert-Joseph-Franke-1860-1924-Board-Players-PortalDefault.aspx?tabid=53&dealerID=279&objectID=601523

Albanians

Albanians
The photo collection of Paul Siebertz,Albania in 1909

Albanier

Albanier
1815,Fremde Länder und Völker,Wilmsen, Friedrich Philipp.

Albanians-Gegëria

Αrnautlik (Gegëria)

Study of Three Albanian Arnavuts and a Woman in Albanian Costume

En Albanie

Albania,The Love-Letter

A morning call in Albania(Ohrid)

A morning call in Albania(Ohrid)
Frontispiece to the edition. The house of the Mudir, Ottoman governor of Ohrid. A morning call in which Adelaide Mary Walker was present. An affluent Albanian lady pays a visit to the Turkish commander's wife, escorted by her young daughter. A maidservant offers the visitors flowers from the house's garden.WALKER, Mary Adelaide. Through Macedonia to the Albanian Lakes, London, Chapman and Hall, 1864.

Southern Albania

Αλβανία-Aπoλλωνία(1848)

Αλβανία-Aπoλλωνία(1848)
Edward Lear. http://oasis.lib.harvard.edu/oasis/deliver/~hou01475

Greek highland troops

Greece

Greece
Peoples Of All Nations Hammerton, J.A. Published by Educational Book Co., London, 1920 , http://www.abebooks.com/Peoples-Nations-Hammerton-J.A-Educational-Book/954598915/bd

Albanian Stradioti at Battle of Fornovo(1500)

Modern Greek Peasants

Albanais(1836)

Greek funeral at Levadeia (Attica)

Greek funeral at Levadeia (Attica)
1894

Έλληνες ποιμένες-Greek sheperds

Chicago(1949)

Albanians(Australia)

La Lega Albanese (Gegëria)

Albanesen-Arnauten-Albanians

Hellenes Pelasgi

Pelasgus civilizes the Greeks

Pelasgus civilizes the Greeks
Edward Francis Burney, 1760–1848

Bελιγράδι-Βeograd (Greeks1934)

Costumi Albanesi